Short History 21/08/2022
Who was
Bhismaka ? : ভীষ্মক কোন আছিল?
There was a kingdom called Vidarbha which traditions
located in the present region of Shadia. The capital of Vidarbha was Kundil Nogar or
Kundina, situated on the bank of the river Kundil, which flows through Sadiya.
Bhishmak the king of Bidarbha was a powerful and righteous king. Bhishmak had
five sons and a beautiful and accomplished daughter. The sons were named (1) Rukmi,
(2) Rumrath, (3)
Rukmabahu, (4) Rukmesh,
(5) Rukmali respectively and the daughter was named
Vidarbhi or Rukmini. Rukmini was very beautiful and virtuous. She wanted to
have Sri Krishna, the lord of Dwarka as her husband. Sri Krishna also
heard of her beauty wanted to marry her. But Rukmini's brother Rukmabir
arranged her marriage with a prince Shishupal, king of the Chedi kingdom. When
the wedding day was fixed, Rakmini secretly sent about her marriage arrangement
to Krishna through Vedanidhi, the priest of Bhishmak. When Krishna heard the
news, appeared on the spot and carried Rukmini off in his chariot to Dwaraka
defeating the crowed of princes present for the Syambara. According to another
version, Krishna arrived in the kingdom of Vidarbha with his army and was about
to abduct Rukmini on the day of Sayambara. As a result, Krishna had to engage
in battle with the kings present, including Rukmini's brother and Shishupal. In
battle, Krishna defeated his enemies and married Rukmini at Kundina amidst
great rejoicing. This story proves that even other parts of India had marital
relations with Assam at that time. Many of the wedding songs in Assam contains
allusions to this story, which has been narrated in the Bhagavata and the
Vishnu Puranas as well as in the Rukmini Harana of Shankardeva. the
story of Rukmini's abduction is still sung at weddings.
The Chutia kingdom, founded in the 12th century, rose cover-up the
area of Vidarbha. The Chutia kings also identified themselves as
descendent from Bhismaka. Vidarbha, the capital of King
Bhishmaka described in the Bhagavad Purana, is identified with the
present kingdom of Berar. However, the old ruins of the city
between the Kundil River and the Dikrang and Dibang rivers in the
Shadia region of Assam still remind us of the city of Vidarbha. Four
large ponds and the ruins of huge concrete houses still exist there.
Unfortunately, the site has not yet been fully studied or researched.
The excavations will enable the true identification and evaluation of
the ancient monuments identified as Kundil Nagar. Srimanta
Shankar Deva wrote the play 'Rukmini Haraan' based on this
narrative.
******
ভীষ্মক কোন আছিল ?
বৰ্তমানৰ শদিয়া অঞ্চলত বিদৰ্ভ নামৰ ৰাজ্য এখন আছিল। বিদৰ্ভৰ
ৰাজধানীৰ নাম কুণ্ডিল লগৰ। ভীষ্মক সেই ৰাজ্যৰ এজন প্ৰবল প্ৰতাপী ধাৰ্মীক ৰজা আছিল।
ভীষ্মক ৰজাৰ পাচজন পুত্ৰ আৰু এগৰকী কন্যা আছিল। পুত্ৰ কেইজনৰ নাম ক্ৰমাণ্বয়ে (১)
ৰুক্মী, (২) ৰুম্ৰথ,
(৩) ৰুক্মবাহু, (৪)
ৰুক্মেশ্ব, (৫) ৰুক্মলী আৰু কন্যা গৰাকীৰ নাম বিদৰ্ভী বা ৰুক্মিনী আছিল।
ৰক্মিনী অত্যন্ত সুন্দৰী আৰু গুনৱতী আছিল। তেওঁ মনে মনে দ্বাৰকাপতি শ্ৰীকৃষ্ণক স্বামী বৰণ
কৰিছিল। ৰুক্মিনী ৰূপ লাবন্যৰ কথা
শ্ৰীকৃষ্ণৰো কাণত পৰিছিলগৈ। ইফালে ৰুক্মিনীৰ ককায়েক ৰক্মবীৰে চেদী ৰাজ্যৰ
ৰজা শিশুপালৰ সৈতেহে ৰক্মিনীৰ বয়াৰ বন্দবস্ত কৰিছিল। বিয়াৰ দিন ঠিক হোৱাত
ৰক্মিনীয়ে ভীষ্মক ৰজাৰ পুৰুহীত বেদনিধিৰ হতুৱাই গোপনে শ্ৰীকৃষ্ণলৈ খবৰ পঠিয়ালে।
শ্ৰীকৃষ্ণই খবৰ পাযে সসৈনে বিদৰ্ভ ৰাজ্যত উপস্থিত হৈ সয়ম্বৰৰ দিনাখনেই ৰুক্মিনীক
হৰণ কৰি নিবলৈ উদ্যত হ'ল। ফলত শ্ৰীকৃষ্ণই ৰুক্মিনীৰ ককায়েক আৰু শিশুপালকে ধৰি উপস্থিত
ৰজাসকলৰ লগত যুদ্ধত লিপ্ত হবলগীয়াত পৰে। যুদ্ধত শ্ৰীকৃষ্ণই বিপক্ষক ঘটুৱাই আনন্দ
কোঢ়াহলৰ মাজেৰে ৰক্মিনীক বিয়া কৰাই লৈ যায়। এই কাহিনীয়ে ইয়াকে প্ৰমাণ কৰে যে
সেই সময়ৰ অসমৰ সৈতে ভাৰতৰ আন প্ৰান্তৰ বৈবাহিক সম্বন্ধ পৰ্যন্ত চলিছিল। এতিয়াও
অসমৰ বিয়া নামত ৰুক্মিনী হৰণৰ লগত ৰজিতা খোৱাই নাম পৰিবেশন কৰে।
১২ শতিকাত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা চুটিয়া ৰাজ্য বিদৰ্ভৰ ঠাইখিনি
সামৰিয়ে উত্থান লাভ কৰিছিল। লগতে চুটীয়া ৰজাসকলে নিজকে ভীষ্মক ৰজাৰ বুশধৰ বুলি
চিনাকি দিছিল। ভাগৱত পুৰাণত বৰ্ণিত ভীষ্মক ৰজাৰ ৰাজধানী বিদৰ্ভক বৰ্তমানৰ বেৰাৰ
ৰাজ্যৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে। কিন্তু অসমৰ শদিয়া অঞ্চলৰ কুণ্ডিল নদী আৰু দিক্ৰং
আৰু দিবাং নদীৰ মাজত থকা নগৰৰ পুৰণি ধ্বংসাৱশেষে আজিও বিদৰ্ভ নগৰৰ কথা সোঁৱৰাই
আছে। চাৰিটা ডাঙৰ ডাঙৰ পুখুৰী আৰু বিশাল বিশাল পকী ঘৰৰ ভগ্নাৱশেষ বৰ্তমানেও সেই
ঠাইত বিদ্যমান। কিন্তু পৰিতাপৰ বিষয় যে এতিয়াও সেই ঠাইৰ সম্পূৰ্ণ অধ্যয়ণ বা গবেষণা
হোৱা নাই। খনন কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা কুন্ডিল নগৰ বুলি চিনাক্ত কৰা প্ৰাচীন কীৰ্তি চিহ্ন
সমূহৰ প্ৰকৃত পৰিচয় আৰু মূল্যায়ণ কৰিব পৰা যাব।
শ্ৰীমন্ত শ্ঙকৰ সেৱে এই আখ্যানৰ ভিত্তিতেই ‘ৰুক্মিনী
হৰণ’ নাট ৰচনা কৰিছিল।
******
No comments:
Post a Comment