Short History 22/08/2022
Origin
of Assamese Culture
The Ahom regime is marked in history
as the medieval period of Assam. In other words, the period from the thirteenth
to the late eighteenth centuries is called the medieval period of Assam. The
sources for studying the social customs and social conditions of this medieval
period are the histories of the Ahom period, the royal genealogies, the
Buranjis, the Guru Charits of the
Vaishnava period, the inscriptions and literature of the days of the Ahom and
Koch kings. “The Ahom were very skilled in writing history and were the
foremost in the world. The Ahoms called history as "Buranji". The word “Buranji” means a repository of
unknown information ( bu means unknown, ran means information, ji means
repository). The word Buranji is now used instead of the Assamese word Itihas.
It was only after the arrival of the Ahoms that the practice of writing history
began in Assam. Initially, the histories were written in the Ahom language that
is Tai language but later but later they started writing "Buranji" in
Assamese. Every noble child knew history at that time. The princes were taught
war tactics as well as history as a part of education. Therefore, the Ahom
histories provide information about the social, economic and political aspects
of the time. The notes of Muslim historians and travelers also mention the
society and culture of Assam at that time.
Assamese culture is a part of the
all-India culture. Just as the Indian mixed culture was formed as a result of
the combination of the cultures of different ethnic groups such as Aryans and
non-Aryans, so the Assamese mixed culture was also produced as a result of the
combination of different cultures of Austrian, Tibetan, Burmese, Alpine Aryans
and Vedic Aryans. Assam has been inhabited by Hindus and Buddhists since
ancient times. Later, Islamic followers increased after the Muslim invasion of
Assam, and Christianity increased after the arrival of the British. All these
ethnic groups make up the greater Assam. The state Assam is situated in the
extreme north – east frontier of India. The states bordering Assam are Bhutan
Arunachal Nagaland, Manipur, Mizoram, Tripura and Meghalaya in the vicinity of
China and Tibet on the north, of Myanmar on the east and the south and of
Bangladesh on the west. The mountains of Assam are inhabited by various ethnic
groups. They are the Boro, Kachari, Chutia Maran, Mess, Rava Koch, Lalung, Hill
Miri, Mikir, Aka Dafla, Abar Michimi, Kuki, Meithi (Manipuri), and Naga tribes
of various tribes. Most significantly, people of different languages and
cultures have inhabited in Assam since ancient times, but there has never been
a clash over culture and religion. There was also peace and harmony in Assam,
especially due to the generous nature of the Assamese people.
******
অসমৰ সমাজৰ উৎপত্তি
অসমত আহোম
ৰাজত্বৰ কালচোৱাক ইতিহাসত মধ্যযুগ বুলি চিহ্নিত কৰা হৈছে। অৰ্থাত ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ
পৰা অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষৰ সময়ক অসমৰ মধ্যযুগ বুলি কোৱা হয়। এই মধ্য যুগৰ সামাজিক
ৰীতি-নীতি আৰু সামাজিক অৱস্থাৰ বিষয়ে অধ্যয়ণ কৰিবলৈ সমল হিচাপে আহোম যুগৰ
বুৰঞ্জীসমূহ, ৰাজবংশাৱলী, বৈষ্ণৱ যুগৰ গুৰু চৰিত সমূহ, আহোম আৰু কোচ ৰজাসকলৰ দিনৰ
লিপি আৰু সাহিত্যসমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ
কৰিবলগীয়া হয়। “বুৰঞ্জী লিখাত আহোমবিলাক
বৰ কাজুৱা, আৰু পৃথিৱীৰ ভিতৰত অগ্ৰগণ্য আছিল। “বুৰঞ্জী” শব্দৰ অৰ্থ নজনা কথা
জনোৱাৰ ভৰাল ( বু মানে নজনা , ৰণ মানে জনোৱা, জী মানে ভঁৰাল)। বৰ্তমান অসমীয়া শব্দ ইতিহাসৰ
ঠাইত বুৰঞ্জী শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আহোমসকল
অসমলৈ অহাৰ পাছতহে অসমত বুৰঞ্জী লেখা প্ৰথা আৰম্ভ হৈছিল। পোনতে বুৰঞ্জীবিলাক আহোম ভাষাত লিখা হৈছিল কিন্তু
পাছলৈ অসমীয়া ভাষাটো বুৰঞ্জী লিখা প্ৰথা চলিবলৈ ধৰিলে। সেইসময়ত প্ৰত্যক সম্ভ্ৰান্ত
সন্তানেই বুৰঞ্জী জানিছিল। ৰাজকোঁৱৰ সকলক ৰণ কৌশলৰ লগতে বুৰঞ্জীৰ শিক্ষাও দিয়া
হৈছিল। গতিকে আহোম বুৰঞ্জীসমূহৰ পৰা
সেই সময়ৰ সমাজিক, আৰ্থিক আৰু ৰাজনৈতিক আদি সকলো দিশ জানিব পাৰি। মুচলমান ঐতিহাসিক আৰু ভ্ৰমণকাৰী সকলৰ টোকাৰ
পৰাও সেই সময়ৰ অসমৰ সমাজ ব্যৱস্থা আৰু সংস্কৃতিৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়।
অসমীয়া সংস্কৃতি
সৰ্বভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এটা অংশ। আৰ্য্য অনাৰ্য্য আদি বিভিন্ন জাতিৰ কৃষ্টিৰ
সংমিশ্ৰণৰ ফলত যিদৰে ভাৰতীয় মিশ্ৰিত সংস্কৃতিৰ জন্ম হৈছে ঠিক সেইদৰে অষ্ট্ৰিক ,
তিব্বত , বৰ্মা, আলপাইন আৰ্য্য আৰু বৈদিক আৰ্য্যসকলৰ ভিন ভিন কৃষ্টিৰ সমন্বয়ৰ
ফলস্বৰূপে অসমীয়া মিশ্ৰিত সংস্কৃতিৰ জন্ম হৈছে।
অসমত অতি পুৰণি কালৰে পৰা হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মালম্বী লোকৰ বসতি স্থান আছিল।
পিচলৈ মুচলমান সকলে অসম আক্ৰমণ কৰাৰ পাচত মুচলমান ধৰ্ম আৰু ইংৰাজসকল অহাৰ পাচত
খৃষ্টান ধৰ্মী মানুহৰ বসতি বাঢ়ে। এই সকলো জনগোষ্ঠিক লৈ বৃহত্তৰ অসমদেশ গঠিত হৈছে।
ভাৰতৰ উত্তৰ – পূব সীমান্তত অসম ৰাজ্য অৱস্থিত। অসমৰ সীমান্তৱৰ্তী
ৰাজ্যসমূহ হ’ল- উত্তৰে চীন আৰু
তিব্বতৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত ভূটান অৰুণাচল নাগালেণ্ড, মণিপুৰ, মিজোৰাম, ত্ৰিপুৰা আৰু মেঘালয়, পূব আৰু দক্ষিণে ম্যানমাৰ
আৰু পশ্চিমে বাংলাদেশ। অসমৰ পাহাৰ সমূহত বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ লোকে বাস কৰে। তেওঁলোক
হ’ল, বড়ো, কছাৰী, চুটীয়া মৰাণ, মেছ, ৰাভা কোচ, লালুং, হিল মিৰি, মিকিৰ, অকা ডফলা, আবৰ মিচিমি, কুকি, মেইঠি (মণিপুৰী), আৰু বিভিন্ন ঠালৰ নগা
জনগোষ্ঠি। আটাইতকৈ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, অসমত প্ৰাচীন
কালৰে পৰা বিভিন্ন ভাষা-সংস্কৃতিৰ লোকে বসবাস কৰি আহিছে, কিন্তু সংস্কৃতি-ধৰ্মক লৈ
অসমত কেতিয়াও সংঘৰ্ষ হোৱা নাই। বিশেষকৈ অসমীয়া মানুহৰ উদাৰ স্বভাৱৰ বাবে অসমত
সদায়ে শান্তি-সম্প্ৰীতি বৰ্তি থাকে।
******
No comments:
Post a Comment